Er gebeurt een hoop in de wereld van het eten. Wat ik echt cool vind is dat er zoveel mensen zich voelen aangetrokken tot het 'echte' eten, wat minder frivool is, en meer ruig. Zoals Mac van Dinther in de volkskrant van gister zei: 'het nieuwe ruig'. De keuken van restaurant Rijsel in Amsterdam wordt geroemd. Ik was er een maand geleden. Het is er heerlijk. Het is ruim, je hebt het gevoel dat alles kan. Er is aandacht, een mooie kaart, veel wijnen per glas, een leuk nieuw aperitiefje (Nederlands, van het westergasfabriekterrein: rabarcello). Heerlijk.
Wat wil je nou nog meer. Ik snap het wel. Die gasten zitten twee keer vol, elke avond. Dus zo simpel kan het zijn. Eerlijk eten, keuzes maken. Geen rare halffabrikaten gebruiken, een soep starten met een uitje en mooie bouillon en geen pakjes! Er is een rotisserie, wat ook bijdraagt aan de ruigheid vind ik.
We waren ook bij le chateaubriand, 3 keer ondertussen. Ik ga er speciaal voor naar Parijs. It rocks. Letterlijk, want om een uur of half twaalf, als de zaak twee keer stampend vol heeft gezeten en de meeste gerechten over de counter zijn gegaan, gaat keihard de muziek aan vanuit de keuken. Pure rock. Heerlijk. En alleen maar mooie mannen in de bediening. En een vrouw, de sommelier, die geweldig is, kundig en leuk. En een prachtige vin nature Pouilly Fuisse aanraadde die me nog steeds op mn netvlies staat.
Vorige week zag ik een uitzending van Anthony Bourdains 'No Reservations'. Hij was in Tokyo bij het 'Cook it Raw' event. Mijn god. 15 Avant garde chefs van dit moment wereldwijd. Ze komen 4 dagen bij elkaar en koken zoals ze zelf willen eten. Ze jagen, plukken, schieten, vissen alles bij elkaar wat ze nodig hebben en koken daarmee de sterren van de hemel. Rene Redzepi (Noma), David Chang, Inaki Aizpitarte (Le Chateaubriand), Albert Adria (ja, broer van) en nog zo een hand vol chefs hebben een missie. Cook it raw brengt de chefs en de lokale producenten van mooie producten bij elkaar en heeft als doel de mogelijkheden van het koken te exploreren. En dan echt.
Niet alleen om innovatie op je bord te creëren maar ook om bij te dragen op sociaal, cultureel gebied en bij milieu issues. Ik onderstreep hun principes: Milieu (environment) Samenwerking, Creativiteit en Tradities.
Wat is er mooier dan wanneer tradities en innovatie hand in hand gaan. Ik ben benieuwd wat Ron Blaauw gaat doen. Hij nam een risico en heeft zn twee sterrenzaak opnieuw vormgegeven en gaat anders koken, eenvoudiger. Zijn nieuwe zaak zit nu ook stampvol. Een simpele formule: alle gerechtjes €15,00. Je kan er zoveel bestellen als je wilt.
Ergens klinkt het als een noodgreep. Maar hij volgt op zijn manier zijn hart. Ik hoorde hem op een filmpje zeggen dat hij tong en tarbot ging maken en dat daar dan een surpluutje voor wordt gerekend. Dan ben ik bang dat de formule halfslachtig wordt. Bij 'Le Chateaubriand' eet je voor 60 euro 8 gangetjes. Altijd dezelfde prijs, en je gaat met een gevulde maag, maar niet overvol, naar huis, dolblij en tevreden. Ik vind dat je dan meer karakter toont. Simpel houden is volgens mij een van de regels van 'het nieuwe ruig'.
Ik ga me weer meer thuisvoelen in restaurants en dat is absoluut vooruitgang! Hup Holland!
Wat wil je nou nog meer. Ik snap het wel. Die gasten zitten twee keer vol, elke avond. Dus zo simpel kan het zijn. Eerlijk eten, keuzes maken. Geen rare halffabrikaten gebruiken, een soep starten met een uitje en mooie bouillon en geen pakjes! Er is een rotisserie, wat ook bijdraagt aan de ruigheid vind ik.
We waren ook bij le chateaubriand, 3 keer ondertussen. Ik ga er speciaal voor naar Parijs. It rocks. Letterlijk, want om een uur of half twaalf, als de zaak twee keer stampend vol heeft gezeten en de meeste gerechten over de counter zijn gegaan, gaat keihard de muziek aan vanuit de keuken. Pure rock. Heerlijk. En alleen maar mooie mannen in de bediening. En een vrouw, de sommelier, die geweldig is, kundig en leuk. En een prachtige vin nature Pouilly Fuisse aanraadde die me nog steeds op mn netvlies staat.
Vorige week zag ik een uitzending van Anthony Bourdains 'No Reservations'. Hij was in Tokyo bij het 'Cook it Raw' event. Mijn god. 15 Avant garde chefs van dit moment wereldwijd. Ze komen 4 dagen bij elkaar en koken zoals ze zelf willen eten. Ze jagen, plukken, schieten, vissen alles bij elkaar wat ze nodig hebben en koken daarmee de sterren van de hemel. Rene Redzepi (Noma), David Chang, Inaki Aizpitarte (Le Chateaubriand), Albert Adria (ja, broer van) en nog zo een hand vol chefs hebben een missie. Cook it raw brengt de chefs en de lokale producenten van mooie producten bij elkaar en heeft als doel de mogelijkheden van het koken te exploreren. En dan echt.
Niet alleen om innovatie op je bord te creëren maar ook om bij te dragen op sociaal, cultureel gebied en bij milieu issues. Ik onderstreep hun principes: Milieu (environment) Samenwerking, Creativiteit en Tradities.
Wat is er mooier dan wanneer tradities en innovatie hand in hand gaan. Ik ben benieuwd wat Ron Blaauw gaat doen. Hij nam een risico en heeft zn twee sterrenzaak opnieuw vormgegeven en gaat anders koken, eenvoudiger. Zijn nieuwe zaak zit nu ook stampvol. Een simpele formule: alle gerechtjes €15,00. Je kan er zoveel bestellen als je wilt.
Ergens klinkt het als een noodgreep. Maar hij volgt op zijn manier zijn hart. Ik hoorde hem op een filmpje zeggen dat hij tong en tarbot ging maken en dat daar dan een surpluutje voor wordt gerekend. Dan ben ik bang dat de formule halfslachtig wordt. Bij 'Le Chateaubriand' eet je voor 60 euro 8 gangetjes. Altijd dezelfde prijs, en je gaat met een gevulde maag, maar niet overvol, naar huis, dolblij en tevreden. Ik vind dat je dan meer karakter toont. Simpel houden is volgens mij een van de regels van 'het nieuwe ruig'.
Ik ga me weer meer thuisvoelen in restaurants en dat is absoluut vooruitgang! Hup Holland!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten