Een lente vol belofte

Het zit in de lucht! Zo gaat dat dus met een plan als je er echt iets mee doet. Mijn idee om psychologie en koken cq eten te combineren begint wortel te schieten. Op twee succesvolle proef etentjes bleek het concept te werken. Mensen vinden het heerlijk om onder het genot van een met aandacht bereide maaltijd een goed gesprek te hebben. Niks nieuws zou je zeggen. Maar het is niet vanzelfsprekend. Vaak gaat het op een feestje over kinderen, vakanties, werk. Op zich leuk, maar als je dan toch je beste vrienden ziet, en het is het 'zaterdagavondevent', alles eromheen is geregeld en je bent er allemaal, dan brengt het het meeste voldoening als het gesprek gaat over waar jij wil dat het over gaat . Ik vind dat, en het is een kick om te merken dat anderen dat ook vinden.

Tot nu toe is de aanleiding voor de gesprekken een aantal vragen, die ik van te voren in samenspraak met de gastvrouw bedenk en formuleer. Op de avond zelf wordt op ludieke of eenvoudige wijze bepaald wie er een vraag krijgt. De vraag kan verstopt zijn in een ballon die eerst kapot moet, in je eten zitten of gewoon in een mooie doos op tafel. Het worden mooie, betekenisvolle avonden waarin iedereen veel verbinding voelt. Wat vooral bijzonder is als in eerste instantie niet iedereen elkaar kent.

Wat ook bijzonder is, is dat het volgens mij de aandacht is die het werk doet. Op een van de etentjes hadden we de vragen wat lichtvoetig geformuleerd om het een beetje luchtig te houden. Dat werkte maar ten dele. Op de een of andere manier is het toch heftig als je alle aandacht krijgt en iedereen echt luistert naar wat je te vertellen hebt. Tijdens mijn studie heb ik een literatuuronderzoek gedaan naar de werking van verschillende vormen van psychotherapie. Wat bleek? Het maakt niet uit wat je doet. Wat werkt is dat er iemand is die naar je luistert, op een vast tijdstip op een afspraak die terugkeert. Dus het verbaast me niet. Het is alleen wel wonderlijk dat zelfs een vraag als: 'wat is je lievelingsboek?' je terug kan brengen naar gevoelige herinneringen. Uiteindelijk vind je zo'n boek mooi omdat het raakt aan een persoonlijke thema.

Deze lente is goed begonnen. Ik heb er zin in, geniet van de positieve reacties en heb enorm veel nieuwe ideeën. Wat een heerlijk gevoel als je naar huis rijdt na een feestje en je voldaan voelt omdat het ergens over is gegaan in plaats van te balen omdat je niemand echt gesproken hebt...