De oude Grieken
dachten dat hun godin van de vrouwelijke vruchtbaarheid en liefde Aphrodite, in
een oesterschelp verwekt of geboren was. Casanova scheen er 50 te eten bij zijn
ontbijt. Is het een mythe dat oesters lustopwekkend zijn of is het echt zo?
Voor mij is het simpel: of het nou aan de kant van de weg is, uit een plastic
krat en opengemaakt door een ferme Française met een gebloemd plastic schort,
of met een glas champagne op het dakterras op de hoogste verdieping van een
chique hotel in Londen, oesters zijn spannend. Zelfs de babyshower
waar ik laatst was, werd na het nuttigen van een half dozijn oesters plotseling
een opwindende gebeurtenis. Blijft de vraag: werkt het nou echt? En zoja, is het
de vorm, of echt de oester zelf?
Naar de werking van afrodisiaca is weinig
wetenschappelijk onderzoek gedaan. Misschien omdat mensen de mystieke sfeer die
om dit eten heen hangt willen behouden. Niet alleen oesters, ook chocolade,
drop, honing, vijgen en avocado’s schijnen een lustopwekkende werking te
hebben.
Een van de manieren
waarop eten lust op kan wekken is als er een gelijkenis is met menselijke
geslachtsdelen. Dit gaat voor de oester natuurlijk op, net zoals voor de
zojuist genoemde avocado, die zijn naam ontleent aan een Azteeks woord voor
testikel. Tijdens de oogst van de avocado’s mochten de Azteekse maagden niet op
het veld komen vanwege de prikkelende gelijkenis van de rijpe vruchten die aan
de bomen hingen. Een echt afrodisiacum wekt je lust op, het zorgt dat je klaar bent
voor en uitkijkt naar actie.
Van alle
voedingsmiddelen waarvan men denkt dat ze werken als afrodisiacum, zijn alleen
oesters gedegen wetenschappelijk onderzocht, en wat bleek? Het lijkt erop dat
ze echt iets doen. Recentelijk is aangetoond dat oesters de stoffen
D-asparaginezuur en NMDA bevatten. Zij werken op de hersens en stimuleren de
aanmaak van de sekshormonen oestrogeen en testosteron. Oesters bevatten ook
veel zink, wat belangrijk is voor de mannelijke vruchtbaarheid, sperma bevat
veel zink. Het is alleen nog niet bekend of oesters voldoende van deze stoffen
bevatten om echt verschil te maken.
De conclusie is dus dat de oester niet alleen door zijn vorm
zinnelijk is. Dat het werkt is bewezen, en als je het zekere voor het
onzekere wilt nemen moet je er vooral veel van eten!
